درست گفتند: برای دنیا غصه خوردن آدمو پیر و هلاک میکنه...
باید کنده بشیم...
"قایقی خواهم ساخت
خواهم انداخت به آب
قایق از تور تهی
و دل از آرزوی مروارید
همچنان خواهم راند
همچنان خواهم خواند
دور باید شد از این خاک غریب
دور باید شد از این خاک غریب...."
شعر از سهراب سپهری
باده گلگونست بر رخسار بیماران "غم"
ما خوش از رنگ خودیم و چهره ی گلگون خویش
***
هیچ کاری بی تأمل گر چه صائب خوب نیست
بی تأمل آستین افشاندن از دنیا خوش است